| 1869 | urodził się ojciec Arkadego Antoni, syn Jana i Marii z Urbańskich |
| 28.11.1894 | Arkady Fiedler przychodzi na świat w Poznaniu |
| 1904 | wstąpił do Wyższej Szkoły Realnej im. Bergera w Poznaniu |
| 1914 | kończy Wyższą Szkołę Realną im. Bergera |
| 1914 | wcielony do armii niemieckiej |
| 1917 | debiutuje na łamach poznańskiego „Zdroju” cyklem wierszy pt. „Czerwone światło ogniska” |
| 1918 | wybrany do Komitetu Jedenastu Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego |
| 1918-1919 | bierze udział w Powstaniu Wielkopolskim |
| 1919-1920 | kierownik Działu Organizacyjnego w Dowództwie Żandarmerii Krajowej |
| 5.05.1919 | umiera ojciec Antoni, właściciel zakładu chemigraficznego i litograficznego. On rozbudził w Arkadym zainteresowanie przyrodą i pasję podróżowania. „Uczył mnie kochać rzeczy takie, obok których inni ludzie przechodzili obojętnie” – wspomni później pisarz o swym ojcu. |
| 1926 | „Przez wiry i porohy Dniestru” – po polsku. Pierwsza książka Arkadego Fiedlera |
| 1927 | pierwsza wyprawa myśliwska do północnej Norwegii |
| 1928 | w wieku 34 lat wyrusza do południowej Brazylii – pierwsza większa podróż |
| 1929 | przywozi bogate zbiory zoologiczne, które ofiaruje Poznańskiemu Muzeum Przyrodniczemu, Uniwersytetowi Poznańskiemu, Poznańskiej Palmiarni oraz Ogrodowi Zoologicznemu |
| 1931 | „Bichos, moi brazylijscy przyjaciele” – po polsku |
| 1932 | „Wśród Indian Koroadów” – po polsku |
| 1933 | wyprawa nad Amazonkę i do wschodniego Peru |
| 1934 | 1934 przywozi znad Amazonki eksponaty przyrodnicze, które ofiaruje Państwowemu Muzeum Zoologicznemu w Warszawie |
| 1935 | podróż do Kanady |
| 1935 | „Ryby śpiewają w Ukajali” – po polsku. Książka ta przyniosła rozgłos autorowi. Honoraria pozwalają finansować kolejne podróże |
| 1936 | „Kanada pachnąca żywicą” – po polsku |
| 1936 | Zwierzęta lasu dziewiczego” – nowe opracowanie książki: „Bichos, moi brazylijscy przyjaciele” |
| 1936 | nagroda literacka miasta Poznania i Srebrny Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury |
| 1937-1938 | podróż na Madagaskar |
| 1937 | „Zdobywamy Amazonkę” – po polsku |
| 1939 | podróż na Tahiti |
| 1939 | „Jutro na Madagaskar” – po polsku |
| 1940 | na wieść o wybuchu wojny porzuca Tahiti, pierwszym dostępnym statkiem wraca do Francji i zgłasza się do wojska polskiego, a następnie ewakuuje się do Wielkiej Brytanii; stacjonuje w Szkocji w stopniu porucznika piechoty |
| 1940 | od sierpnia do października – uzyskawszy urlop w swej jednostce w Szkocji, udaje się do bazy Northolt pod Londynem, do Dywizjonu 303, bo chce być z naszymi myśliwcami w krytycznych dniach Bitwy o Anglię |
| 1942 | „Kanada pachnąca żywicą” – po angielsku |
| 1942-1943 | podróż do USA, Trynidadu, Gujany i Brazylii; pływa na polskich statkach handlowych, zbierając materiały do książki o wojennym wysiłku naszych marynarzy |
| 1942-1945 | „Dywizjon 303” – sześć wydań po angielsku, dwa po francusku, jedno po holendersku, portugalsku i po polsku w Anglii |
| 1943 | zrzuty do Kraju „Dywizjonu 303” oraz pięć wydań podziemnych tej książki w okupowanej Polsce. Książka napełnia otuchą serca terroryzowanych Polaków |
| 1943 | pobiera się z Marią z domu Maccariello, Włoszką mieszkającą w Londynie |
| 1944 | „Dziękuję ci, kapitanie” – po polsku |
| 1944 | „Zwierzęta lasu dziewiczego” – po angielsku |
| 1945 | rodzi się syn Arkady Radosław |
| 1945 | wyprawa do Kanady |
| 1945 | „Dziękuję ci, kapitanie” – po angielsku |
| 1946 | „Żarliwa wyspa Beniowskiego” – po polsku i po angielsku |
| 1946 | „Radosny ptak drongo” – po polsku |
| 1946 | „Kanada pachnąca żywicą” – po niemiecku (ogółem książka została przetłumaczona na dziewięć języków) |
| 1947 | rodzi się syn Marek |
| 1947 | kupuje dom w Puszczykowie pod Poznaniem |
| 1948 | wraca do Polski i z żoną Marią oraz synami Arkadym Radosławem i Markiem osiada w Puszczykowie |
| 1948 | „Ryby śpiewają w Ukajali” – po angielsku i po niemiecku (ogółem książka została przetłumaczona na piętnaście języków) |
| 1948 | podróż do Meksyku |
| 1950 | „Rio de Oro” nowa wersja książki „Wśród Indian Koroadów” – po polsku |
| 1952-1953 | podróż do ZSRR (Gruzja) |
| 1952 | „Mały Bizon” – po polsku |
| 1953 | „Gorąca wieś Ambinanitelo” – nowa wersja książki „Radosny ptak drongo” – po polsku (ogółem przetłumaczona na dziewięć języków) |
| 1954 | „Wyspa Robinsona” – po polsku |
| 1955 | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (Polonia Restituta) |
| 1956 | rodzi się syn Maciej |
| 1956-1957 | wyprawa do Indochin (północny Wietnam, Laos, Kambodża) |
| 1957 | nagroda literacka miasta Poznania |
| 1957 | „Orinoko” – po polsku |
| 1957 | „Wyspa kochających lemurów” – nowe opracowanie książek: „Żarliwa wyspa Beniowskiego” i „Jutro na Madagaskar” – po polsku |
| 1959 | order Sztandaru Pracy II klasy |
| 1959-1960 | wyjazd do Afryki Zachodniej (Gwinea, Ghana) |
| 1960 | „Dzikie banany” – po polsku |
| 1961 | podróż do północno-zachodniej Kanady |
| 1962 | „Nowa przygoda: Gwinea” – po polsku |
| 1963 | nagroda ministra kultury i sztuki II stopnia za literaturę podróżniczą |
| 1963-1964 | wyprawa do Brazylii i Gujany |
| 1964 | Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski |
| 1965-1966 | podróż na Madagaskar |
| 1965 | „I znowu kusząca Kanada” – po polsku |
| 1967 | nagroda literacka im. Mariusza Zaruckiego |
| 1967 | ponowna wyprawa do Brazylii |
| 1968 | na fundusz budowy Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie przeznacza całe honorarium za „Dywizjon 303” |
| 1968 | nagroda Orlego Pióra |
| 1968 | „Order Uśmiechu” przyznany pisarzowi przez dzieci i młodzież; ulubiony order, jedyny, jaki nosił |
| 1968 | „Spotkałem szczęśliwych Indian” – po polsku |
| 1968 | podróż do ZSRR (wschodnia Syberia) |
| 1969 | „Madagaskar, okrutny czarodziej” – po polsku |
| 1969 | I miejsce w plebiscycie „Głosu Pracy” |
| 1969 | „Złota książka” w plebiscycie „Gazety Poznańskiej” |
| 1969 | wyjazd do Nigerii |
| 1970 | „Najpopularniejszy Wielkopolanin” |
| 1970 | „Złota książka” w plebiscycie „Gazety Poznańskiej” |
| 1970 | podróż do Peru |
| 1971 | wyprawa do Afryki Zachodniej |
| 1971 | „Piękna, straszna Amazonia” – po polsku |
| 1972 | ponownie I miejsce w plebiscycie czytelniczym „Głosu Pracy” |
| 1972 | ponowna wyprawa do Kanady (Kolumbia Brytyjska, Alberta, Quebec) |
| 1972 | w Kanadzie przeznacza tysiąc egzemplarzy swoich książek na rzecz odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie |
| 1973 | podróż do Ameryki Południowej |
| 1973 | „Mój ojciec i dęby” – pierwszy tom książki autobiograficznej, po polsku |
| 1973 | honorowa odznaka miasta Poznania i odznaka za zasługi dla rozwoju województwa poznańskiego |
| 21.12.1973 | otwarcie Muzeum-Pracowni Arkadego Fiedlera w Puszczykowie pod Poznaniem, w rodzinnym domu pisarza |
| 1974 | nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość |
| 1974 | Order Sztandaru Pracy I klasy |
| 1975 | wyprawa do Kanady (Ontario, Quebec) |
| 1976-1977 | pobyt w Afryce Zachodniej |
| 1976 | „Wiek męski – zwycięski” –drugi tom książki autobiograficznej, po polsku |
| 1976 | medal Stulecia Turystyki Polskiej |
| 1978-1979 | wyprawa do Peru |
| 1978 | nagroda Centralnej Rady Związków Zawodowych |
| 1978 | nagroda państwowa I stopnia za całokształt twórczości |
| 1979 | Order Budowniczych Polski Ludowej |
| 1980 | podróż do Kanady |
| 1980 | „Biały Jaguar” – po polsku |
| 1981 | ostatnia podróż do Afryki Zachodniej |
| 1982 | „Indiański Napoleon Gór Skalistych”, wspólnie z synem Markiem – po polsku |
| 1983 | „Motyle mego życia” – po polsku |
| 1984 | „Ród Indian Algonkinów”, również z synem Markiem, po polsku |
| 1985 | „Zwierzęta mego życia” – po polsku |
| 7.03.1985 | Umiera w Puszczykowie i zostaje pochowany na puszczykowskim cmentarzu |
| 1989 | „Kobiety mej młodości” – pośmiertnie, po polsku |
| 1992 | umiera Maria Fiedler, żona Arkadego Fiedlera |