ARKADY FIEDLER
Wybitny pisarz i podróżnik Arkady Fiedler ur.28.11.1894 w
Poznaniu - zm.7.03.1985 w Puszczykowie. Był synem Antoniego Fiedlera, znanego poznańskiego
poligrafa i wydawcy. On to właśnie ukształtował osobowość
młodego Arkadego, rozbudził w nim namiętne zainteresowanie
przyrodą. "Uczył mnie kochać rzeczy takie, obok których
inni ludzie przechodzili obojętnie" - wspomni później
pisarz o swym ojcu.
Po ukończeniu szkoły realnej w Poznaniu, studiował na
Uniwersytecie Jagiellońskim filozofię i nauki przyrodnicze.
Studia przerwała I wojna światowa. W latach 1918-19 brał
udział w powstaniu wielkopolskim i należał do Polskiej
Organizacji Wojskowej.
Debiutował w 1917 cyklem wierszy "Czerwone światło
ogniska" na łamach poznańskiego "Zdroju". W 1926
wydrukował w odziedziczonym po ojcu zakładzie chemigraficznym
reportaż ze swej wyprawy: "Przez wiry i porohy
Dniestru". A w 1928 wyruszył w pierwszą, wielką podróż
do południowej Brazylii. Przywiózł z niej bogate zbiory
zoologiczne i botaniczne, które bezinteresownie przekazał
Muzeum Przyrodniczemu i innym placówkom naukowym w Poznaniu, i
nie mniej bogate wrażenia, które opisał w książkach
"Bichos, moi brazylijscy przyjaciele" i "Wśród
Indian Koroadów".
W 1933 urzeczywistnia swe najgorętsze marzenie: rusza do
Amazonii, do najbujniejszej pod słońcem puszczy tropikalnej.
Wyprawa zaowocowała książką "Ryby śpiewają w
Ukajali", która przyniosła pisarzowi wielką,
popularność i uznanie czytelników. W 1936 wydał "Kanadę
pachnącą, żywicą". W tym samym roku otrzymał nagrodę
literacką miasta Poznania i Srebrny Wawrzyn Polskiej Akademii
Literatury.
Wybuch II Wojny Światowej zastał Fiedlera na Tahiti.
Porzucił baśniową wyspę, by wybrać żołnierski los. Przez
Francję dotarł do Anglii, gdzie poznał polskich lotników
bohatersko walczących w Bitwie o Wielką Brytanię. Napisał o
nich głośną książkę "Dywizjon 303" - jej
przedruki krążyły w okupowanym kraju, krzepiąc ducha.
Pływał też na polskich statkach handlowych - wysiłek wojenny
naszych marynarzy opisał w książce "Dziękuję ci,
kapitanie".
W 1946 wrócił do ojczyzny i zamieszkał w
Puszczykowie pod Poznaniem. Nadal wiele podróżował -
odwiedził Meksyk, Indochiny, Brazylię, Madagaskar, kilkakrotnie
Afrykę Zachodnią. Plonem tych podróży były m.in.
"Dzikie banany", "Piękna straszna Amazonia",
"Madagaskar okrutny czarodziej", "Spotkałem
szczęśliwych Indian". Napisał powieści dla młodzieży:
"Mały Bizon", "Wyspa Robinsona",
"Orinoko", książki autobiograficzne - "Mój
ojciec i dęby", "Wiek męski - zwycięski".
W swoim 90-letnim życiu odbył 30 wypraw i podróży. Do każdej
przygotowywał się niezwykle starannie, studiując mapy ,
atlasy, czytając książki o krajach, do których się
wybierał, korespondując z tamtejszą Polonią.
W dorobku ma 32
książki wydane w 23 językach i przeszło10-milionowym
nakładzie. Jego książki urzekają plastyką opisu,
pasjonująco, barwnie zbliżają czytelnikowi ludzi o różnych
kolorach skóry, uczą szacunku dla innych kultur i obyczajów,
opiewają piękno przyrody.
W 1957 Fiedler po raz drugi został laureatem nagrody
literackiej miasta Poznania, a w 1978 - nagrody państwowej I
stopnia. W 1969 otrzymał najsympatyczniejsze odznaczenie - Order
Uśmiechu.
W 1974 pisarz zachęcony namowami czytelników stworzył wraz
z rodziną prywatne muzeum
podróżniczych trofeów w swym puszczykowskim domu.
Arkady Fiedler został wybrany patronem
wielu szkół oraz innych instytucji.
